Συνέντευξη με τη ζωγράφο Μαρία Χατζηλάμπου

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στον εδεσσαϊκό ΚΟΣΜΟ τη ζωγράφο Μαρία Χατζηλάμπου που εκπροσωπεί τη διαδικτυακή γκαλερί MC ART SPACE.

Η Μαρία γεννήθηκε σε μια από τις πιο εικαστικές πόλεις της Ελλάδας, την Φλώρινα. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του University of Central Lancashire της Μεγ. Βρετανίας και έκανε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Α.Π.Κυ.

Είναι μια καλλιτέχνιδα που δραστηριοποιήθηκε στο εξωτερικό. Το διάστημα 2006-2010 στις Βρυξέλλες, όπου συνεργάστηκε με χώρους τέχνης, πολιτιστικούς οργανισμούς κι έκανε ατομικές εκθέσεις σε γκαλερί και κτήρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το 2019 είχε μια εξαιρετική ατομική έκθεση στη γκαλερί J/M στο Λονδίνο (στην περιοχή του Notting Hill) με θεματολογία τον συμβολισμό του δέντρου.

Στη συνέντευξη, μιλάει για το έργο της και δίνει πληροφορίες για το νέο εγχείρημα της, τη γκαλερί MC ART SPACE.

Ε.Κ.:Πως βιώσατε την περίοδο της πανδημίας;
Μ.Χ.: Ήταν και εξακολουθήσει να είναι δύσκολη και καθοριστική αυτή η περίοδος της πανδημίας για όλους μας σε πολλά επίπεδα. Όλες οι μέχρι τώρα πανδημίες νομίζω ότι είχαν τη δύναμη να άλλαξαν την πορεία της ανθρωπότητας και αν όχι να την αλλάξουν, σίγουρα να την καθορίσουν ή να την επηρεάσουν πολύ. Έτσι και αυτή. Θα δείξει πολύ αργότερα πόσο και που και πως μας επηρέασε. Στην αρχή είχα την εντύπωση ότι αυτό που ζούσαμε ήταν μέρος ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου και την σημασία του….φοβήθηκα, τρόμαξα. Στη συνέχεια όπως οι περισσότεροι έμαθα να ζω σε αυτές τις συνθήκες, εμβολιάστηκα και είμαι προσεχτική. Νομίζω ότι η “κανονικότητα” στην οποία επιθυμούμε όλοι να επιστρέψουμε, θα είναι διαφορετική από εδώ και μετά.
Ε.Κ.:Σε ποιο είδος ζωγραφικής θα τοποθετούσατε τα έργα σας;
Μ.Χ.: Δεν θα ήθελα να την κατατάξω σε κάποιο ρεύμα καλλιτεχνικό. Η ζωγραφική μου είναι αποτέλεσμα μελέτης. Είναι αποτέλεσμα της παιδείας που έχω από τους γονείς μου, είναι οι εμπειρίες που απέκτησα μεγαλώνοντας, είναι οι πολυδιάστατοι και πολύμορφοι ρόλοι που καλέστηκα να έχω ως κόρη, αδελφή, μαμά, σύζυγος, φίλη….
Το ζητούμενο για μένα είναι να εκφράσω μια προσωπική άποψη ή επιθυμία μέσω της ζωγραφικής γλώσσας και να επικοινωνήσω με το θεατή. Η κατηγοριοποίηση δεν υπερασπίζει τη μοναδικότητά μας και ίσως εγκλωβίζει και το θεατή. Ένα κομμάτι της
τέχνης, σε κάθε της μορφή, είναι ο διάλογος κι η επικοινωνία, η αισθητική απόλαυση, οι μνήμες και ο προβληματισμός.
Ε.Κ.:Πώς συνέβη να ασχοληθείτε με την τέχνη της ζωγραφικής;
Μ.Χ.: Πάντα μου κάνουν αυτή την ερώτηση και ποτέ δεν μπόρεσα να την απαντήσω. Όταν ήμουνα μικρή, έχτιζα τεράστιους φανταστικούς κόσμους και δραπέτευα μέσα τους. Ως ενήλικη εξακολουθώ να το κάνω μέσα από την τέχνη ίσως γιατί δεν θέλω πάντα να προσαρμόζομαι στην πραγματικότητα. Ήταν ο μπαμπάς μου, το περιβάλλον του εργαστηρίου του, η μυρωδιά της μπογιάς, ήταν η Φλώρινα…το ταλέντο, η ικανότητα, όλα μαζί. Πάντως οι αρμονικές αντιφάσεις της τέχνης μου δίνουν ενδιαφέρουσες επιλογές εκφράσεις άλλα και μελέτης που με ευχαριστούν και με ισορροπούν. Η ασχολία μου με την τέχνη είναι το ποιο συνηθισμένο ασυνήθιστο για μένα ! Δεν ξέρω πως αλλιώς να το πω.
Ε.Κ.:Πόσο δένεται ο ζωγράφος με το κάθε έργο του;
Μ.Χ.: Φαντάζομαι ότι όλοι οι δημιουργοί δενόμαστε με τα έργα μας. Θεωρώ όμως η επιτυχία του έργου είναι να δεθεί ο θεατής με αυτό. Δεν θέλω τα έργα μου να βρίσκονται στο εργαστήρι. Τα “αγαπάω” περισσότερο όταν τα βλέπω σε άλλο περιβάλλον. Το έργο αρχίζει από τη στιγμή που νιώθω την επιθυμία να ζωγραφίσω και τελειώνει όταν κρεμιέται στον τοίχο και εκτίθεται.
Ε.Κ.:Έχετε καταστρέψει έργο σας;
Μ.Χ.: Το τελευταίο καιρό έχω καταστρέψει έργα περισσότερα από άλλες φορές. Το περίεργο είναι ότι από αμηχανία ή αβεβαιότητα δεν το υπογράφω αμέσως. Θέλω χρόνο με το έργο, να το δω, να το ξανά δω… και μετά το υπογράφω.
Ε.Κ.:Η θεματική ενότητα με τα δέντρα πώς προέκυψε; Γνωρίζω ότι την δουλεύετε αρκετά χρονιά.
Μ.Χ.: Ναι αρκετά, από το 2004 συγκεκριμένα. Τότε θέλησα να αλλάξω το περιερχόμενο της εικαστικής γλωσσάς που είχαν τα έργα μου μέχρι τότε, να ξεφύγω λίγο από την μπογιά, ως υλικό, άλλα να παραμείνω στον δισδιάστατο καμβά και πειραματίστηκα με τα φύλλα χρυσού. Στην θεματική αυτή, η απλοποίηση της φόρμας ανταγωνίζεται σε εντυπώσεις το λαμπερό χρυσό. Το δέντρο είναι ένα ορατό σημείο καθετότητας, ένα σημείο αναφοράς στο χώρο, δηλώνοντας είτε το κέντρο είτε μια αρχή που λειτουργεί ως σύνορο. Ένα απολυτό σύνορο, με όλη την δύναμη που μπορεί να έχει αυτό. Ένας κεντρικός άξονας που συνδέει το παρελθόν- τις ρίζες- με το μέλλον, την ανάπτυξη με πορεία ανοδική.
Ο συμβολισμός των έργων έχει να κάνει με το αντικείμενο που είναι ικανό να δίνει ένα νόημα διαφορετικό από την απλή υλική λειτουργικότητα. Δεν με ενδιαφέρει η μίμηση της πραγματικότητας, η πειστική μεταφορά του ορατού, παρόλο που Θαυμάζω τους καλλιτέχνες με την ικανότητα αυτή.
Ε.Κ.:Κα Χατζηλάμπου πού μπορεί να βρει κανείς έργα σας;
Μ.Χ.: Στην γκαλερί Varvara Roza Galleries που εδρεύει στο Λονδίνο. Μάλιστα έχει προγραμματιστεί και μια έκθεση μου για τον Σεπτέμβριο στο Λονδίνο και στην νεοσύστατη διαδικτυακή γκαλερί MC ART SPACE.
Ε.Κ.:Πείτε μας για την διαδικτυακή γκαλερί MC ART SPACE την οποία εκπροσωπείτε.
Μ.Χ.: Η διαδικτυακή γκαλερί MC ART SPACE προωθεί ανερχόμενους Έλληνες καλλιτέχνες. Μέσα σε αυτούς, υπάρχουν αρκετοί συνάδελφοι-φίλοι. Δίνεται ιδιαίτερη σημασία στον αλληλοσεβασμό και το πνεύμα συνεργασίας. Στοχεύει να δράσει καταλυτικά στην ανάπτυξη και διαμόρφωση της νέας ελληνικής καλλιτεχνικής ταυτότητας, ενθαρρύνοντας την καλλιτεχνική ελευθερία. Προς το παρών προωθεί τους καλλιτέχνες και το έργο τους μέσω της ιστοσελίδας και των virtual εκθέσεων. Η σκέψη μου είναι πολύ σύντομα να αποκτήσει και ένα φυσικό χώρο. Η πρώτη μας έκθεση είναι εδώ στην πόλη της Έδεσσας. Υπάρχει ένα πλάνο εκθέσεων για αρκετές πόλεις έτσι ώστε οι θεατές να έχουν την ευκαιρία να κάνουν διάλογο με τα έργα των καλλιτεχνών από κοντά, παραδοσιακά.
Ε.Κ.:Τι ελπίζετε για την αγορά της τέχνης στην Ελλάδα;
Μ.Χ.:Ο κόσμος μετά τον εγκλεισμό, έχει τεράστια ανάγκη να επιστρέψει στους χώρους του πολιτισμού, σε θέατρα, εκθέσεις, συναυλίες.
Η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη και δικαίωμα όλων. Είναι επίσης συνυφασμένη με πολλούς τομής (παιδεία, οικονομία, πολίτικη, βιομηχανία, ιστορία…κ.α.). Καταλαβαίνω ότι έχει περάσει ως κάτι απρόσιτο και ακριβό, άλλα δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Η μοναδικότητα της την κάνει να φαντάζει ακριβή… Τώρα η αγορά της στην Ελλάδα είναι μια κουβέντα μεγάλη. Ας πούμε ότι όλα σχετίζονται μεταξύ τους, ότι σίγουρα είναι θέμα παιδείας και πολιτείας, ευημερίας και οικονομίας. Από την άλλη η αγορά πλέων είναι παγκόσμια και οι Έλληνες καλλιτέχνες μπορούν να βρουν αγοραστικό κοινό και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας.
Ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Εύχομαι καλή συνέχεια κι επιτυχία!

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here