Η έπαρση και η αλαζονεία αργά ή γρήγορα τιμωρείται.
Το 1979 στην πόλη της Έδεσσας, δημιουργήθηκε το Εδεσσαϊκό Θέατρο από μια παρέα ανθρώπων που λάτρευαν την πόλη και το Θέατρο. . Από το 1979 έως σήμερα πάνω από 70 παραστάσεις έχουν ανέβει από ερασιτέχνες ηθοποιούς – μέλη του Συλλόγου, που άλλοτε είναι ενήλικές και άλλοτε παιδιά.Οι απλοί άνθρωποι αγάπησαν το Εδεσσαϊκό Θέατρο στα 39 χρόνια ζωής του, και την ενέργεια που εξέπεμπε, έγιναν συμμέτοχοι σε αυτήν ως δημιουργοί και δρώντες, έγραφαν, έπαιζαν, σκηνοθετούσαν, γίνονταν ηθοποιοί, σκηνογράφοι, μουσικοί και χορευτές συμμετέχοντας με όλες τις παραπάνω ευθύνες, με όλη την αγωνία αλλά και τη λυτρωτική δημιουργία της παράστασης. Παρ’ όλες τις αντιξοότητες, τα προβλήματα, τα ανθρώπινα ελαττώματα, τις ιδιορρυθμίες, τις επιθυμίες ή και τις απογοητεύσεις, παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το Εδεσσαϊκό θέατρο σε ανθρώπινη, υλικοτεχνική και οικονομική βάση είναι στ’ αλήθεια πολύ σημαντικό. Το Εδεσσαϊκό θέατρο γίνεται η μεγάλη εστία δημιουργίας και πολιτιστικής δράσης που έχει τόσο ανάγκη η πόλη μας η Έδεσσα.
Το Εδεσσαϊκό θέατρο έχει ανάγκη από ανθρώπους να το υπηρετούν και να το υποστηρίζουν και όχι να το ειρωνεύονται και να το πολεμούν, και είναι περισσότερο θλιβερό όταν προέρχεται από ανθρώπους που και οι ίδιοι κάποτε υπηρέτησαν τον χώρο αυτόν.
Όταν οι παραστάσεις του Εδεσσαϊκού Θεάτρου είναι sold out πρέπει να μας χαροποιεί όλους, γιατί η επιτυχία είναι υπόθεση όλων μας, γιατί όταν κάποιος από εμάς πρωταγωνίστησε σε μια παράσταση του Εδεσσαϊκού Θεάτρου που έκανε μεν επιτυχία αλλά ο ίδιος καβάλησε το καλάμι τότε το οικοδόμημα που κληρονομήσαμε και λέγεται Εδεσσαϊκό θέατρο αρχίζει να καταρρέει, γιατί η επιτυχία είναι υπόθεση όλων μας και όχι του καθενός ξεχωριστά.
