Σε μία ζεστή εκδήλωση με τη συμμετοχή πολλών βιβλιόφιλων, πραγματοποιήθηκε εχθές 5 Ιουνίου 2022 η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Κώστα Κρομμύδα «Δούρειος Ίππος», σ ένα από τα ωραιότερα σημεία του νομού μας, την ΕΒΟΡΑ Παναγίτσας.

Την εκδήλωση προλόγισε η Ροζαλία Γαβριηλίδου, αναφερόμενη στον ίδιο τον συγγραφέα, στις σχέσεις που δημιούργησε με την περιοχή μας και φυσικά για το ίδιο το νέο πόνημά του.

Ο Κώστας Κρομμύδας είναι ένας άνθρωπος κεφάτος, χαμογελαστός, επικοινωνιακός με πολύ χιούμορ και ιδιαίτερη αγάπη για τον τόπο μας αφού η ΕΒΟΡΑ ήταν ο τόπος που τον ενέπνευσε να γράψει το ομότιτλο μυθιστόρημά του πριν από 2 χρόνια.

Τον γνωρίσαμε πριν αρκετά χρόνια, με μια άλλη ιδιότητα. Ηθοποιός με τηλεοπτικούς ρόλους που στο κοινό φάνταζαν αρνητικοί, κακόβουλοι… και κατάφερε πολύ εύκολα να γίνει «αντιπαθής» στο ευρύ κοινό. Όταν αργότερα τον γνωρίσαμε καλύτερα μέσα από τα βιβλία του ή και από κοντά στις βιβλιοπαρουσιάσεις του, διαπιστώσαμε ότι τελικά εκτός από πολύ καλός συγγραφέας είναι και πολύ καλός ηθοποιός, γιατί σ αυτούς τους κόντρα ρόλους που ερμήνευσε, έπειθε τους τηλεθεατές για τον κακό χαρακτήρα του.

Τον έχουμε γνωρίσει καλύτερα και μέσα από τις σχέσεις που ανέπτυξε εδώ στην περιοχή μας την οποία επισκέπτεται με κάθε ευκαιρία, και πλέον έχουμε καταλήξει, ότι είναι ο αγαπημένος μας συγγραφέας, που εμπνέεται τις ιστορίες του από κάθε τι που βλέπει γύρω του, από κάθε τι που ακούει μέσα από διάφορες διηγήσεις, μέσα από διάφορες επαφές που κάνει. Και δεν σταματάει εκεί. Η αλματώδης φαντασία του καταφέρνει να δημιουργήσει ανατρεπτικές ιστορίες που κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο από την πρώτη έως και την τελευταία σελίδα. Πάντα με σεβασμό στον άνθρωπο…. Πάντα με πρωτοτυπία στα θέματά του…

Αυτή τη φορά επέλεξε να ασχοληθεί μ ένα πολύ δύσκολο και ταυτόχρονα επίκαιρο όσο και διαχρονικό θέμα με τις σημερινές προκλητικές ενέργειες των γειτόνων μας, που συνεχίζουν να «ξύνονται στη γλίτσα του τσοπάνη»… δύσκολο γιατί είναι ένα θέμα που η ιστορία μας, μας δίδαξε ότι οι σχέσεις μας με τους αιώνιους εχθρούς μας, την γείτονα Τουρκία, τα δεινά που ο λαός μας έχει περάσει από αυτούς, κρύβουν πολλά μυστικά που σε καμιά ιστορική σελίδα δεν υπάρχουν γραμμένα και το πιο σίγουρο είναι ότι δεν θα μάθουμε ποτέ.

Μ αυτό το ευαίσθητο θέμα επέλεξε να ασχοληθεί σ αυτό το βιβλίο του ο συγγραφέας μας, το οποίο αν και είναι μυθοπλασία, εντούτοις κρύβει πίσω της μια έρευνα προσωπική, για το πώς δρουν οι κατασκοπικές ομάδες και πώς επιδρούν στον ρου της ιστορίας.

Όπως καταλαβαίνετε, μέσα από τις σελίδες αυτού του νέου του εγχειρήματος, ανατρέπονται οποιεσδήποτε απόψεις είχαμε δημιουργήσει για τον συγκεκριμένο συγγραφέα, με βάση τα προηγούμενα βιβλία του.

Το πρώτο που θα ήθελα να σχολιάσω, σαν αναγνώστης πάντα, είναι ότι η Ισιδώρα, η κεντρική ηρωίδα του Δούρειου Ίππου, μιλάει στο πρώτο πρόσωπο! Ένας άνδρας συγγραφέας λοιπόν, μπαίνει «στα παπούτσια» της γυναίκας ηρωίδας του και ξεδιπλώνει συναισθήματα, ξεκαθαρίζει σκέψεις και κάνει συνειρμούς με το «γυναικείο μυαλό» της! Στα δικά μου μάτια φαντάζει πολύ δύσκολο αυτό… γιατί δεν είναι αφήγηση για κάποιο τρίτο πρόσωπο, αλλά μια πραγματική πρωτο-πρόσωπη εξομολόγηση σε ενεστώτα χρόνο!

Είναι η ηρωίδα που δραστηριοποιείται σ έναν ανδροκρατούμενο κόσμο με τα δικά της όπλα, τα οποία ο συγγραφέας αντιμετώπισε με σεβασμό, με ταύτιση, με κυριολεξία! Η Ισιδώρα, γνωρίζει πολλά μέσα από την εκπαίδευσή της για τη δουλειά της, την οποία εκτελεί πάντα με ακρίβεια σε κάθε λεπτομέρεια, όμως τα παιχνίδια της μοίρας, οι παγίδες της, που μπλέκονται με τα δικά της συναισθήματα, στάθηκαν ικανά να της δημιουργήσουν το πεπρωμένο που δεν καταφέρνει να αποφύγει.

Ανατροπές συνεχόμενες, σε κάθε σελίδα του βιβλίου, απρόβλεπτες καταστάσεις, φίλοι που τελικά γίνονται εχθροί…

Θυσιάζει σε πολλά σημεία την γυναικεία φύση της, όμως ο έρωτας, καταπέλτης μπαίνει στη ζωή της και τελικά μια αδυσώπητη μάχη μέσα της, ανάμεσα σ αυτήν και στις απαιτήσεις της δουλειάς της με όλες τις συνομωσίες, τις διπροσωπίες και τα πολιτικά παιχνίδια, αποφασίζει να λύσει τον γόρδιο δεσμό που υπάρχει γύρω της.

Η ένταση και η αγωνία σε κάθε σελίδα του βιβλίου κυριαρχεί, οι περιγραφές λιτές και περιεκτικές δεν κουράζουν τον αναγνώστη, λέξεις που δεν επαναλαμβάνονται, διάλογοι που δίνουν τη ζωντάνια στο κείμενο και την αίσθηση ότι τα γεγονότα διαδραματίζονται τώρα, αυτή τη στιγμή, μπροστά σου!

Θα ήθελα πραγματικά να το δω αυτό το βιβλίο στις κινηματογραφικές αίθουσες ή σε μια τηλεοπτική σειρά.

Ροζαλία Γαβριηλίδου