ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Την αφορμή του παρόντος σημειώματος έδωσε η έκθεση φωτογραφίας των τελειοφοίτων του τμήματος φωτογραφίας του ΙΕΚ Έδεσσας.

Ας μιλήσουμε για φωτογραφία λοιπόν.
Από την Camera obscura δηλαδή τις πρώτες φωτογραφίες που αποτελούν ουσιαστικά απλές προβολές εικόνων πάνω σε κάποια επιφάνεια, (4ος πΧ αιώνας) έως την χημική φωτογραφία, δηλαδή τα πρώτα πειράματα πάνω σε φωτοευαίσθητα υλικά που χρονολογούνται περίπου στις αρχές του 18ου αιώνα και ανήκουν στον Γιόχαν Χάινριχ Σούλτσε (Johann Heinrich Schulze), μέχρι τη μέθοδο της νταγκεροτυπίας από τον Λουί Ζακ Μαντ Νταγκέρ (Louis Jacques Mande Daguerre) τον Talbot που θεωρείται πατέρας της σύγχρονης φωτογραφίας, κυρίως διότι συνέλαβε τη σχέση ανάμεσα στην αρνητική και θετική φωτογραφία και ως τον Ιούλιο του 1888 που πραγματοποιήθηκε η επαναστατική για την εποχή ανακάλυψη του φιλμ σε ρολό, την πρώτη φωτογραφία χρώματος που αποτέλεσε γεγονός το 1861, χάρη στο φυσικό James Clerk Maxwell και τέλος στην Ψηφιακή φωτογραφία, πέρασαν αιώνες διαρκούς αναζήτησης για την βελτίωση και απλοποίηση της χρήσης των μέσων παραγωγής της. Παράλληλα με τις αναζητήσεις για την βελτίωση μέσων και υλικών υπήρξαν και προσπάθειες μετατροπής μιας “εφηρμοσμένης τέχνης” καταγραφής και ενός καθαρά εμπορικού προϊόντος σε τέχνη με εικαστικές αναφορές.

Μπορούμε να διακρίνουμε μερικούς από τους σπουδαιότερους τομείς της φωτογραφίας:
1.Φωτοειδησεογραφία: Αφορά την εικονογράφηση της επικαιρότητας και οι φωτογραφίες αυτού του είδους διοχετεύονται συνήθως στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο τύπο μέσω πρακτορείων, τα οποία και εκπροσωπούν τον φωτογράφο.
2.Διαφημιστική φωτογραφία – φωτογραφία στούντιο: Αποτελεί ένα σημαντικό είδος που περιλαμβάνει τη φωτογραφία αντικειμένων, τη φωτογραφία μόδας αλλά και τη φωτογραφία πορτρέτων. Συνδέεται με την παραγωγή, περισσότερο, εμπορικής φωτογραφίας.
3.Αρχιτεκτονική φωτογραφία – Εσωτερικών Χώρων: Περιλαμβάνει τη φωτογράφηση κτιρίων και εσωτερικών χώρων. Η οπτική γωνία της φωτογραφικής λήψης και ο φωτισμός και οι ιδιαιτερότητες ενός εσωτερικού χώρου αποτελούν τα κύρια αντικείμενα μελέτης για αυτό το είδος φωτογραφίας.
4.Φωτογραφία τέχνης: Αν και η πρώτη φωτογραφία αποτυπώθηκε το 1826, χρειάστηκε τουλάχιστον μισός αιώνας προκειμένου να γίνει η φωτογραφία αποδεκτή ως αυτόνομη και ανεξάρτητη τέχνη. Είναι ωστόσο γεγονός ότι, ακόμα και σήμερα, αμφισβητείται από πολλούς η φωτογραφία ως μορφή τέχνης, θεωρούμενη περισσότερο ως μια τεχνική ρεαλιστικής αναπαραγωγής εικόνων. Φωτογράφοι όπως ο Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν, ο Αντρέ Κερτέζ και ο Άλφρεντ Στίγκλιτς (Alfred Stieglitz) θεωρείται πως έδωσαν σπουδαία δείγματα φωτογραφίας τέχνης.
5.Αστροφωτογραφία: Ανήκει σε μια μορφή τέχνης και έχει ως στόχο τη φωτογραφική απεικόνιση αντικειμένων του νυχτερινού ουρανού. Περιλαμβάνει εικόνες αστρονομικών φαινομένων και εικόνες ουράνιων αντικειμένων βαθέως ουρανού, όπως τα αστρικά σμήνη, τα νεφελώματα και τους γαλαξίες που είναι ορατά και καταγράψιμα μόνο με τηλεσκόπια.

Στην έκθεση φωτογραφίας των αποφοίτων του τμήματος φωτογραφίας του ΙΕΚ Έδεσσας που θα αναφερθούμε, δεν υπάρχει από τους προαναφερθέντες τομείς παρά μόνο η Αστροφωτογραφία. Φωτογραφία λοιπόν, φως ή και σκιά, αλλά και χρώμα σε μια έκθεση που όλοι οι τομείς που εκτίθενται εκτός από την εξυπηρέτηση των καθαρών κριτηρίων των τομέων που ανήκουν και ξεπερνώντας την καθαρή καταγραφή, περνούν σε μια πιο εικαστική προσέγγιση, μετατρέποντας την από απλή καταγραφή εικόνας σε Τέχνη. Ο Χρήστος Βαταντζής με την αναγέννηση της φύσης, η Δήμητρα Γιάντση με την διαφημιστική φωτογραφία της, ο Γιάννης Γκωτσίου με τα αστικά του τοπία, η Ευτέρπη Δασκάλου με την λογοτεχνική προσέγγιση των πορτρέτων της, η Αλεξία Τυριακίδου με την ανατρεπτική αυτοφωτογράφησή της σε μπανιέρα με γάλα, ο Ηλίας Κεσίσογλου με τις εικόνες εγκατάλειψης στο Κανναβουργείο, η Εύα Κυπριανίδου με την ποιητική προσέγγιση των θεμάτων της, η Ρωξάνη Θεοδώρου με τις μάσκες θανάτου, η Νατάσα Σαμαρέντση με τις εικόνες της Αρχιτεκτονικής, η Χριστίνα Παπαδοπούλου με τις close up φωτογραφίες του στο περιβάλλον ενός κοινού καταψύκτη και τέλος η Ελένη Μουστάκα με τα γυμνά και το παιγνίδι του φωτός με τη σκιά, δίνουν με τη δουλειά τους, την ¨σκηνοθεσία¨ και τις εικαστικές αναζητήσεις τους, προεκτάσεις Τέχνης σημαντικής που απελευθερώνει την απλή καταγραφή των αντικειμένων και την μετατρέπει σε εικασία και πρόταση καλλιτεχνική.

Αναφερόμενοι στη δουλειά τους οι καλλιτέχνες φωτογράφοι, γράφουν:
Χρήστος Βαταντζής Η αναγέννηση της φύσης, που συντελείται κάθε άνοιξη, δε με άφησε αδιάφορο και προσπάθησα φωτογραφικά να αποδώσω όλη αυτήν την αλλαγή, δίνοντας βήμα στους πρωταγωνιστές αυτής, τα λουλούδια και τις μέλισσες.
Δήμητρα Γιάντση  Αυτή η δουλειά είναι ένα μέρος μιας εργασίας στο πεδίο της «Διαφημιστικής φωτογραφίας», με σκοπό την προώθηση των προϊόντων του εργαστηρίου άρτου του φούρνου “Λυμπάρης”. Σκοπός μου είναι να εντάξω την τέχνη της φωτογραφίας στη καθημερινότητα και φυσικά να αναδείξω και τα προϊόντα του φούρνου
Γιάννης Γκωτσίου Όταν οι άνθρωποι κοιτάνε τις φωτογραφίες μου, θέλω να αισθάνονται με τον ίδιο τρόπο που αισθάνονται όταν θέλουν να διαβάσουν ένα ποίημα δύο φορές. ~ Robert Frank
Θωμάς Βαρανίκας Κάθε ταξίδι αποτελεί υπενθύμιση ζωης ~ Ν. Σμυρνάκης
Ευτέρπη Δασκάλου Τα αυτοπορτραίτα της μικρής συλλογής που εκθέτω, αποτελούν μία απόπειρα προσέγγισης της λογοτεχνικής έκφρασης δια μέσου της ψηφιακής κάμερας. Μια σειρά από γυναικείους χαρακτήρες της Βρετανικής λογοτεχνίας που αντικατοπτρίζουν ποικίλες εκφάνσεις της ανθρώπινης φύσης – το δυναμισμό, το ανήσυχο πνεύμα, την αποφασιστικότητα, την αξιοπρέπεια, το ρομαντισμό και  την ευαισθησία – απεικονίζονται με βάση τα λογοτεχνικά κλισέ που τις έχουν καθιερώσει ως κλασικές ηρωίδες. Ο χρωματικός τόνος, ο φωτισμός και η γωνία λήψης προσαρμόζονται με τρόπο ώστε να συνοψιστεί ο συναισθηματικός απόηχος εκτενών λεκτικών περιγραφών. Απώτερος στόχος τίθεται, όχι απλά μια πειραματική δοκιμασία μεταφοράς εντυπώσεων από το λογοτεχνικό στο φωτογραφικό μέσο, αλλά η ανάδειξη της διαχρονικότητας και συμβατότητας με τον σύγχρονο γυναικείο ψυχισμό αυτών των αρχετυπικών πλέον, αλλά και περίπλοκων φανταστικών χαρακτήρων. Το πνεύμα αυτής της σειράς διακατέχεται από την ιδέα πως αντίθετα με τη μαζική τάση της εποχής για αστείρευτη προοδευτικότητα, αναπολώντας και αναμοχλεύοντας το παρελθόν, αποκομίζουμε σύγχρονα μαθήματα και έμπνευση για δημιουργία.
Ηλίας Κεσίσογλου Οι εικόνες που εκτίθενται, δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της γενικότερης προσωπικής μου σπουδής στο still life. Σκοπός μου είναι η απόδοση του ασφυκτικά παρόντος αισθήματος της εγκατάλειψης και της πανταχού παρούσας αποσύνθεσης, που κατακλύζει τον περίεργο επισκέπτη ενός, μέχρι πρότινος γεμάτου ζωή, τώρα όμως εγκαταλελειμμένου βιομηχανικού χώρου της πόλης της Έδεσσας.
Εύα Κυπριανίδου Τυχερός Στὴ χώρ᾿ αὐτὴ ποὺ τήνε λέω δικιά μου ξένος εἶμαι καὶ τυχερὸς ποὺ ζῶ! ~ Βάρναλης
Καπνισμένο Τσουκάλι ἔχεις ἀκόμη νὰ κλάψεις πολὺ ὥσπου νὰ μάθεις τὸν κόσμο νὰ γελάει. ~ Ρίτσος
Σάρκινος λόγος Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα. ~ Ρίτσος
Tελευταίο ταξίδι να μου λικνίζεις την αιώνια θλίψη μου, καράβι, δίχως να ξέρω πού με πας και δίχως να γυρίσω!  ~ Καρυωτάκης
Επέστρεφε
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα, όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται… ~ Καβάφης
Ελένη Μουστάκα «Αυτό που κάνει τη φωτογραφία μια περίεργη εφεύρεση είναι ότι τα αρχικά υλικά με τα οποία φτιάχνεται, είναι το ΦΩΣ και ο ΧΡΟΝΟΣ» ~ John Berger, κριτικός τέχνης Δεν υπάρχει χρώμα χωρίς ΦΩΣ. Δεν υπάρχει σχήμα χωρίς ΦΩΣ. Και για την ακρίβεια, δεν υπάρχει τίποτα χωρίς τη παρουσία του Φωτος. Ακόμα και το σκοτάδι αποκτά αξία δίπλα του. Φως και σκοτάδι, νύχτα και μέρα, άσπρο και μαύρο… Μια αέναη εναλλαγή που κρατά την ισορροπία της ζωής. Και στο κέντρο: o άνθρωπος.

ΦΩΣ και ΑΝΘΡΩΠΟΣ λοιπόν. Η αλλιώς, ΖΩΗ…

Νατάσα Σαμαρέντση Ίσως το φως θα ναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει? (Κων. Καβάφης, 1863-1933). Φωτογραφίζοντας σε εσωτερικούς χώρους και εκμεταλλευόμενη το φυσικό φως και τις σκιές που αυτό δημιουργεί, προσπάθησα  με κάθε «κλικ» να παγιδεύσω τον αέρα και την αύρα που αποπνέουν οι κενοί από ανθρώπους, αλλά επιβλητικοί και γεμάτοι θόρυβο χώροι. Διότι, η αναζήτηση της ολοκλήρωσης είναι η αναζήτηση της γλυκύτητας του φωτός και η ταυτόχρονη συνειδητοποίηση του σκότους.
Αλεξία Τυριακίδου Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου!  Να σπας τα σύνορα!  Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου.  Να πεθαίνεις και να λες:  Θάνατος δεν υπάρχει! ~ Νίκος Καζαντζάκης
Έκθεση Φωτογραφίας των τελειόφοιτων σπουδαστών του Τμήματος του Δ.Ι.Ε.Κ. Έδεσσα με τίτλο «Τέχνη Φωτογραφίας», η οποία θα διαρκέσει έως τις 14 Ιουνίου. Εκπαιδευτές: Τρύφων Κίτσος, Γεώργιος Σπυρίδης, Ελένη Χούμου Συμμετέχοντες σπουδαστές: Θωμάς Βαρανίκας, Χρήστος Βαταντζής, Δήμητρα Γιάντση, Ιωάννης Γκωτσίου, Ευτέρπη Δασκάλου, Ρωξάνη Θεοδώρου, Ηλίας Κεσίσογλου, Ευαγγελία Κυπριανίδου, Ελένη Μουστάκα, Χριστίνα Παπαδοπούλου, Νατάσα Σαμαρέντση, Αλεξία Τυριακίδου. Εκθεσιακός χώρος: “Χατζηγιάννειο Πολιτιστικό Κέντρο” (Πλατεία Στουγιαννάκη – Πάρκο Μικρών Καταρρακτών) Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Δευτέρα – Παρασκευή 18:00-21:00 και Σάββατο-Κυριακή 11:00-14:00 & 18:00-21:00
Μια έκθεση που όχι μόνον αξίζει, αλλά επιβάλεται να δουν όλοι οι φιλότεχνοι της πόλης μας.
Δημήτριος Προβάδος
[email protected]

 

 

 

 

Η εικόνα ίσως περιέχει: 14 άτομα, περιλαμβάνονται οι Dimitra Djust, Georgios Spiridis, Ioannis Gkotsiou, Roxani Theodorou, Eleni Moustaka, Christos Vatantzis και Trifon Batraxos, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here