Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία σήμερα 3 Δεκεμβρίου ο Εδεσσαϊκός Κόσμος βρέθηκε κοντά στον συνάνθρωπο μας Άνθιμο
Άνθρωπος είμαι όμως πρώτα και μετά ανάπηρος, μας είπε τις προάλλες που τον συναντήσαμε στη Βέροια ο 21χρονος Άνθιμος Αμανατίδης «Το ότι είμαι ανάπηρος δεν έχει καμία σχέση. Αυτή η φιλοσοφία θα ήθελα να υπερισχύσει και να γίνει καθημερινότητα για κάθε άνθρωπο ανάπηρο. Αν καταφέρω να δείξω ότι πρώτα άνθρωποι είμαστε και μετά ανάπηροι, θα είμαι ευτυχής».
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ εδώ και τριάντα περίπου χρόνια, μας δίνει την αφορμή να μιλήσουμε για ένα ζήτημα που δεν καταλαμβάνει στον δημόσιο διάλογο τον χρόνο ο οποίος του αναλογεί. Είναι ένα ζήτημα που αφορά ένα 10% των συμπολιτών μας (σ’ αυτό περίπου το ποσοστό υπολογίζονται τα άτομα με αναπηρία στη χώρα μας) αλλά και ένα επίσης υψηλό ποσοστό που αντιστοιχεί στους οικείους τους, στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Και είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο τις σωματικές, διανοητικές ή ψυχολογικές διαφορές τους από όσους είναι «φυσιολογικοί», ούτε τους ατομικούς περιορισμούς που απορρέουν στην πράξη απ’ αυτές τις διαφορές.
