«H ομορφιά δεν κρατάει πολύ, αλλά αυτό ισχύει μόνο στους ανθρώπους, όχι στην τέχνη».

Λεονάρντο Ντα Βίντσι

Φέτος, όπως και πέρυσι, γιορτάζουμε την Παγκόσμια ημέρα τέχνης σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, Ωστόσο, αυτή η συγκυρία, μας δείχνει, ως ένα βαθμό, την αξία της τέχνης στην ζωή μας. Είναι βέβαιο πως, με τα κλειστά θέατρα, τις σιωπηλές μουσικές σκηνές, τα έρημα, μέχρι πρότινος, μουσεία, τις σκονισμένες βιβλιοθήκες, τις άδειες σχολές χορού και τα κάθε είδους καλλιτεχνικά εργαστήρια να παραμένουν κλειστά, η ζωή μας μοιάζει άρρυθμη και ξεβαμμένη. Μπορείτε να φανταστείτε την ζωή χωρίς τέχνη;

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης εορτάστηκε στις 15 Απριλίου του 2012 και υποστηρίχθηκε από όλες τις εθνικές επιτροπές του IAA και 150 καλλιτέχνες, από την Σουηδία, την Γαλλία, την Κύπρο, την  Σλοβακία, την Νότια Αφρική  και άλλες χώρες.

Ο πολυμαθής και αινιγματικός Λεονάρντο Ντα βίντσι

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι (15 Απριλίου 1452 – 2 Μαΐου 1519), προς τιμήν του οποίου καθιερώθηκε η παγκόσμια ημέρα τέχνης,  ήταν γεννημένος στο Βίντσι της Φλωρεντίας και είναι αναμφίβολα ένας από τους μεγαλύτερους, καινοτόμους καλλιτέχνες της εποχής της Αναγέννησης, με την επιρροή του να επεκτείνεται μέχρι σήμερα, περίπου εξακόσια χρόνια μετά.

Γεννήθηκε σε μια εποχή που ο κόσμος ζούσε για πολλά χρόνια την δυστυχία που άφησε πίσω της η Μαύρη πανώλη, και που οι άνθρωποι αναζητούσαν να πάρουν το πεπρωμένο στα δικά τους χέρια, αξιοποιώντας και ακολουθώντας την δική τους λογική και ευφυΐα, αντίθετα σε ότι τους πρόσταζε η Θρησκεία ή οι διάφοροι άρχοντες. Έτσι οι άνθρωποι, τότε, επέστρεψαν στην μελέτη των αρχαίων κειμένων και οι καλλιτέχνες κοίταξαν πιο ανθρωπιστικές προσεγγίσεις στην τέχνη τους, θέλοντας να απεικονίσουν περισσότερο τον ρεαλισμό και το ανθρώπινο συναίσθημα.

Αντί να ζωγραφίζουν μόνο θρησκευτικές σκηνές, οι καλλιτέχνες στρέφονταν τώρα σε άλλα θέματα, όπως την καταγραφή της καθημερινότητας και της ζωής στη φύση. Αυτή η περίοδος της Αναγέννησης έγινε γνωστή ως η εποχή που χαρακτηριζόταν από την φράση «αναζήτησε τον Θεό στη φύση», και ο Λεονάρντο ντα Βίντσι φαίνεται σίγουρα να είχε απολύτως ενστερνιστεί αυτή την φιλοσοφία.

Ο ίδιος γεννήθηκε νόθος, και λίγα είναι γνωστά για τα νεότερα του χρόνια. Όταν ο Λεονάρντο ήταν 14 ετών, μαθήτευσε κοντά στον επιτυχημένο καλλιτέχνη Andrea del Verrocchio. Κατά την μαθητεία του, του δόθηκε η ευκαιρία να μάθει πολλές δεξιότητες , όπως η μεταλλουργία, η ξυλουργική, η χύτευση γύψου, και φυσικά πολλές τεχνικές σχεδίασης και ζωγραφικής. Η ακατάπαυστη δίψα του Λεονάρντο για γνώση τον οδήγησε να μελετήσει πολλά πράγματα λεπτομερώς, όπως ανατομία, κίνηση, φυσική, υδραυλική μηχανική, μουσικά όργανα, οπτική, βοτανική, τη ροή του νερού και οτιδήποτε άλλο του πρόσταζε η περιέργειά του.

Εκτός από καλλιτέχνης, ήταν επίσης μουσικός, εφευρέτης, μηχανικός, δάσκαλος, γλύπτης, αρχιτέκτονας και πολλά άλλα. Ένας από τους τρόπους που επηρέασε την τέχνη, συγκεκριμένα, ήταν η τεχνική της ζωγραφικής «sfumato», μια τεχνική χωρίς γραμμές και αισθητική διαφοροποίηση οπτικά. Με αυτή την τεχνική ζωγράφισε την τόσο αινιγματική και γοητευτική «Μόνα Λίζα», το διασημότερο έργο του.

Κάποτε έγραψε:

«Καμία ανθρώπινη έρευνα δεν μπορεί να ονομαστεί αληθινή επιστήμη χωρίς να περάσει από μαθηματικές δοκιμές. Οι επιστήμες που ξεκινούν και τελειώνουν στο μυαλό δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι περιέχουν αλήθεια, επειδή δεν έχουν εμπειρία, χωρίς την οποία τίποτα δεν αποκαλύπτεται με βεβαιότητα.»

Αυτός ο τρόπος σκέψης ήταν απόρροια των πολλών μαθηματικών μελετών και των πολυάριθμων διαγραμμάτων του. Μελέτες που είχαν να κάνουν από τη φυσική των υγρών, μέχρι τη φωτομετρία και την ανάκλαση του φωτός σε κοίλες επιφάνειες. Μελέτησε την ανατομία και σχεδίασε ανθρώπινα σώματα για να καταλάβει πώς τα εσωτερικά στρώματα του σώματος του ανθρώπου επηρεάζουν την εξωτερική εμφάνιση και κίνηση, έτσι ώστε να μπορεί να συλλάβει με μεγαλύτερη ακρίβεια τον ρεαλισμό στην τέχνη του.

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι άφησε πολλά σχέδια και σημειώσεις, αν και δεν έχει διασωθεί όλο το έργο του, τα οποία έχουν μεταφράσει και αναλύουν οι σύγχρονοι μελετητές.